Het gaat om de waarheid

Handelingen 13

44 En op de volgende sabbat kwam bijna heel de stad samen om het Woord van God te horen. 45 Maar toen de Joden de menigten zagen, werden zij met afgunst vervuld en spraken tegen wat er door Paulus gezegd werd; zij spraken niet alleen tegen, maar lasterden ook. 46 Maar Paulus en Barnabas zeiden vrijmoedig: Het was nodig dat het Woord van God eerst tot u gesproken zou worden, maar aangezien u het verwerpt en uzelf het eeuwige leven niet waard oordeelt, zie, wij wenden ons tot de heidenen. 47 Zo immers heeft de Heere ons geboden: Ik heb u tot een licht voor de heidenen gesteld, opdat u tot zaligheid zou zijn tot aan het uiterste van de aarde. (Handelingen 13:44-47)

Het is zo jammer om dit te lezen, het zal Paulus ook pijn hebben gedaan om te zien dat juist zijn broeders het evangelie niet willen accepteren. We moeten wel begrijpen dat de Joden veel meer ‘te verliezen’ hebben dan wie dan ook. Zij moeten de exclusiviteit inleveren, niet langer staan ze alleen in hun relatie met God.

Dat is ook gelijk de grootste valkuil, want wat is het verlangen van deze Joden? Is hun verlangen dat Gods wil wordt gedaan, of hebben ze een verlangen dat helemaal niets met God te maken heeft, een patriottisch verlangen. Zo moeten wij ook afvragen wat ons verlangen is, zijn wij bezig met het zoeken naar de wil van God of zijn we bezig met een taak die slechts bijzaak is?

De heidenen staan met groot verlangen om Paulus heen, ze willen weten wat hij te vertellen heeft. Want als dit nieuws echt waar is dan is dat heel groot nieuws. De mensen zullen allemaal hun eigen motief hebben gehad, sommigen zijn misschien sensatie zoekers, maar het gaat Paulus om diegene die willen horen. En dat zien we ook terug in de reactie die Paulus heeft naar de Joden.

Want in die woorden proeven we heel duidelijk dat het Paulus om de boodschap gaat. In het bijbelboek Romeinen kunnen we lezen dat Paulus treurt om de Joden, maar hier zien we ook dat uiteindelijk de wil van de Vader belangrijker is. En daarom is Paulus beschikbaar voor een ieder die wil horen, of ze nu Joden zijn of niet, het evangelie moet gepredikt worden.

En dat ziet hij als zijn roeping, de God van Abraham heeft er voor gekozen om dit evangelie ook te verkondigen aan de heidenen. En hij mag dat licht zijn, of de Joden dat nu willen accepteren of niet. In onze tijd zullen we dit eigenwijs noemen, maar het is een focus die alleen om de wil van de Vader gaat. Waren wij maar zo eigenwijs?

Posted in 44 Handelingen | Comments Off

Levend organisme

Handelingen 13

40 Pas dan op dat u niet overkomt wat er gezegd is in de profeten: 41 Zie, verachters, verwonder u en verdwijn, want Ik verricht een werk in uw dagen, een werk dat u niet zult geloven als iemand het u vertelt. 42 En toen de Joden weggegaan waren uit de synagoge, drongen de heidenen erop aan dat op de volgende sabbat dezelfde woorden tot hen gesproken zouden worden. 43 En toen de synagoge uitgegaan was, volgden velen van de Joden en van de godvrezende proselieten Paulus en Barnabas. Die spraken tot hen en spoorden hen aan om bij de genade van God te blijven. (Handelingen 13:40-43)

Waarom moeten we een apparaat in een vijver doen zodat het water in beweging blijft?Heel simpel, stilstaand water gaat bederven, het wordt een bron van ongedierte en bacteriën. En dit voorbeeld kunnen we doortrekken, naar de kerk. Een kerk die stilstaat is een kerk die aan bederven onderhevig is. We hebben het hier niet over het meegaan met onze tijd, dat we vooral modern moeten blijven om relevant zijn in deze wereld. Het gaat hier om wat God aan het doen is en dat we daarin meegaan.

Het is duidelijk dat het voor de Joden moeilijker is om te accepteren wat Paulus hen heeft verteld, maar de heidenen die zich al aangetrokken voelden bij de Joden wilden meer weten. Proselieten zijn heidenen die zich bewust bij de Joden hadden gevoegd, zij dienden ook de God van Abraham. Het hart zit in die zin dus al op de juiste plek, want het is dan duidelijk dat zij al verlangden om de waarheid te kennen.

Men wordt niet zomaar een proseliet, dat is een keuze die men met overtuiging maakt. Een keuze waarin men zeker weet dat de God van Abraham de enige echte God is. En het hart van een proseliet is het hart dat wij moeten hebben, altijd. Altijd verlangen naar het dienen van de God van de waarheid. Maar vele van ons hebben hetzelfde probleem als de Joden, wij zijn opgegroeid in onze religie waardoor het veel moeilijker is om met een oprecht hart God te volgen. Wij volgen onze ouders en vrienden en die volgen weer hun ouders en ga zo maar door.

Maar God is nog steeds in beweging en nog steeds wil Hij nieuwe dingen doen. Het is nooit Gods plan geweest om Jezus naar de aarde te sturen om een instituut op te zetten. Een instituut met regels en tradities, wij zijn het lichaam van Christus. En een lichaam is een levend organisme. En elke keer wil God weer nieuwe aspecten van het lichaam van Christus openbaren.

En dat moet het volgen van Jezus uitdagend maken, er is geen tijd om comfortabel op onze stoel te zitten en denken dat we er zijn. We zijn geen instituut we zijn een levend organisme dat groeit in geloof en blijft groeien in het kennen van onze Vader.

Posted in 44 Handelingen | Comments Off

Een werk dat niemand verwacht

Handelingen 13

40 Pas dan op dat u niet overkomt wat er gezegd is in de profeten: 41 Zie, verachters, verwonder u en verdwijn, want Ik verricht een werk in uw dagen, een werk dat u niet zult geloven als iemand het u vertelt. 42 En toen de Joden weggegaan waren uit de synagoge, drongen de heidenen erop aan dat op de volgende sabbat dezelfde woorden tot hen gesproken zouden worden. 43 En toen de synagoge uitgegaan was, volgden velen van de Joden en van de godvrezende proselieten Paulus en Barnabas. Die spraken tot hen en spoorden hen aan om bij de genade van God te blijven. (Handelingen 13:40-43)

We hebben het allemaal op een rijtje, we weten precies hoe God in elkaar zit en wat Hij van ons verlangt als christen. Misschien zeggen we dit niet hardop, maar zo is wel hoe wij in ons geloof staan. God is soeverein en mag doen wat Hij wil, wij moeten strak vasthouden aan de regels die ons meegegeven zijn tijdens het opgroeien en als er iemand is die even iets anders denkt over God dan hebben wij ons oordeel klaar.

Pas op. Paulus schrijft in zijn brief aan de gemeente in Efeze dat we elkaar nodig hebben om te begrijpen hoe groots Gods liefde is. De gemeente als geheel moet met elkaar leren begrijpen hoe hoog, hoe breed en hoe diep Gods liefde is, dat kunnen we niet alleen. En er bestaat niet zoiets als een hapklare maaltijd over Wie God is, Hij is niet te bevatten in enkele zinnen of zelfs boeken en zelfs de bijbel is niet allesomvattend.

Daarom moeten we uitkijken met het idee dat we er zijn, dat ons theologie tenminste 80% juist is. We mogen in onze handen klappen als we 1% van Wie God is en Zijn verlangen voor ons leven begrijpen. En dat moet altijd het uitgangspunt zijn van ons geloof, niet een zeker weten van wat wij denken dat de waarheid is, maar een zeker weten dat er een God is die Zichzelf openbaart.

Wij vertrouwen op de openbaring zelf in plaats van in degene die Zichzelf openbaart. Maar wij hoeven niet meer dan 1% procent te weten met onze knappe hersens om te kunnen geloven, wij moeten gewoon geloven. En daar waarschuwt Paulus hier voor, ze moeten open staan voor meer van Gods openbaringen. Want als zij dat niet doen dan worden zij verachters van dezelfde God die zij zeggen te dienen.

Paulus haalt een tekst uit het oude testament aan, waarin God de profeten vertelt dat Hij dingen gaat doen waar wij helemaal niet aan gedacht hebben. En ook in onze toekomst zal God echt dingen gaan doen die in geen enkele theologisch boek is beschreven, zelfs niet in de bijbel. En dat recht heeft God, Hij mag doen wat Hij wil, Hij is inderdaad soeverein.

Posted in 44 Handelingen | Comments Off

Het werk van Jezus

Handelingen 13

38 Laat het u dan bekend zijn, mannenbroeders, dat door Hem aan u vergeving van de zonden verkondigd wordt 39 en dat ieder die gelooft, door Hem gerechtvaardigd wordt van alles waarvan u door de wet van Mozes niet gerechtvaardigd kon worden. (Handelingen 13:38-39)

Hier wordt op een hele simpele manier uitgelegd wat het werk van Jezus betekent voor een Jood. Ten eerste is er de vergeving van de zonden, het bloed van Jezus heeft betaald. En daarnaast is er de rechtvaardiging, het werk van Jezus rechtvaardigt de mens. Paulus voegt daar aan toe dat wat de wet niet kon doen, dat doet het werk van Jezus in hun leven juist wel.

Een Jood leeft dagelijks met deze wet. En dan gaat het niet alleen om de tien geboden, maar het gaat om alle wetjes die in de wetboeken van Mozes zijn beschreven. En door het gehoorzamen van deze wetten wordt men gezien als rechtvaardig. Op het moment dat men ongehoorzaam is aan die wetten dan is men onrechtvaardig. Het is een enorme last voor een Jood om aan al die wetten te kunnen voldoen.

En dat weet Paulus maar al te goed, hij weet dat het simpelweg onmogelijk is om rechtvaardig te worden door die wet. En dat is het gevecht van een Jood. En nu komt Paulus met de boodschap dat God hier een oplossing voor heeft gegeven in Zijn Zoon Jezus. Dit is als een reddingsboei wanneer we op het puntje staan te verdrinken, dit is werkelijk een boodschap van bevrijding.

Eigenlijk zouden we dit niet moeten begrijpen, dit zou eigenlijk alleen een boodschap voor de Joden moeten zijn. Maar helaas zijn wij ook opgegroeid met het oudtestamentische principe van de wet. Ook wij moeten net als deze Joden de boodschap van het werk van Jezus leren begrijpen, wij moeten ook begrijpen dat Jezus ons rechtvaardig wil maken door in ons komen te wonen.

We begrijpen dat Jezus onze zonden heeft afgewassen, maar nog steeds leven we met de regels in ons leven. We denken nog steeds dat we die houvast nodig hebben. Maar hoe rechtvaardigt Jezus ons leven dan? Niet door ons nog meer regels te geven waar we ons als christenen aan moeten houden. Hij komt in ons wonen om het goede te doen, Zijn kracht komt in ons wonen om lief te hebben, om geduldig te zijn en ga zo maar door. En alleen op die manier worden we gerechtvaardigd. En het enige wat Hij van ons vraagt is geloof.

Posted in 44 Handelingen | Comments Off

Uit het graf

Handelingen 13

32 En wij verkondigen u de belofte die aan de vaderen gedaan is, namelijk dat God die vervuld heeft aan ons, hun kinderen, door Jezus te verwekken, 33 zoals ook in de tweede psalm geschreven staat: U bent Mijn Zoon, heden heb Ik U verwekt. 34 En dat Hij Hem uit de doden heeft doen opstaan om niet meer tot ontbinding terug te keren, heeft Hij zó gezegd: Ik zal u de weldaden van David geven, die betrouwbaar zijn; 35 daarom zegt hij ook in een andere psalm: U zult Uw Heilige niet overgeven om ontbinding te zien. 36 Immers, David is ontslapen nadat hij in zijn tijd het raadsbesluit van God uitgediend had, en hij is bij zijn vaderen gelegd en heeft wel ontbinding gezien; 37 maar Hij Die God opgewekt heeft, heeft geen ontbinding gezien. (Handelingen 13:32-37)

Paulus maakt hier een heel belangrijk punt. Jezus is gestorven maar daarna werd Hij door de Vader uit de dood opgewekt. Het effect daarvan was dat Jezus nooit meer overgegeven kan worden aan de ontbinding. Met andere woorden, Jezus staat in het nieuwe leven zoals God dat ook voor ons voor ogen heeft. Het is een leven dat eeuwig is, een leven dat direct toegang heeft tot de Vader.

Er zijn voorbeelden van mensen die ook uit de dood zijn opgestaan. Maar die voorbeelden zijn niet hetzelfde, want ook zij hebben uiteindelijk de dood gezien. Deze opstanding van Jezus is anders, deze opstanding is blijvend. En daarom haalt Paulus ook verzen uit het oude testament aan om te laten zien dat dit Gods plan was en is. Dit zijn de stappen die God heeft genomen, Jezus is uit Hem geboren en door Hem een leven gegeven dat de dood overstijgt.

En wij moeten hier van doordrongen raken. Wij zullen dit eeuwige leven mogen delen met Jezus, wij mogen ook onderdeel zijn van die eeuwigheid. Het gaat hier niet om het gevoel die de films ons geven bij een oneindig leven. Het geeft een gevoel van macht een gevoel onoverwinnelijk te zijn. Hier gaat het om een volledige bevrediging, want dan hebben we het leven zoals God dat bedoeld heeft.

God heeft ons niet geschapen om te sterven, God heeft ons geschapen zodat we het glorierijke leven dat Jezus leeft ook mogen leven. En daarom is deze boodschap van Paulus een boodschap die toekomst geeft, een echte toekomst. Niet een meerdere jaren plan, maar een toekomst die vaststaat.

Paulus geeft met de verzen aan dat God dit voor ogen had toen God met David bezig was. God had een Koning voor ogen die niet hoefde te sterven maar voor eeuwig de leiding kon nemen om zo iedereen die Hem aanvaard als Koning in Zijn koninkrijk mag leven. Dit is niet te vergelijken met welke ervaring in dit leven dan ook, dit stapt over/uit het graf.

Posted in 44 Handelingen | Comments Off

Bijzonder verhaal

Handelingen 13

28 En hoewel zij geen reden voor Zijn dood vonden, vroegen zij Pilatus Hem te laten doden. 29 En toen zij alles volbracht hadden wat er over Hem geschreven was, namen zij Hem van het hout af en legden Hem in het graf. 30 Maar God heeft Hem uit de doden opgewekt; 31 en Hij is gedurende vele dagen verschenen aan hen die met Hem opgegaan waren van Galilea naar Jeruzalem en die nu Zijn getuigen zijn bij het volk. (Handelingen 13:28-31)

Het is geen kleine boodschap die Paulus geeft in deze synagoge. Wij kennen deze boodschap al, zelfs als we geen christen zijn weten we dat er blijkbaar een Jezus was die aan het kruis was gehangen en weer uit de dood was opgestaan. En misschien omdat we er mee zijn opgegroeid doet het ons niet zoveel meer, maar dit verhaal is radicaal.

Er is geen enkel ander voorbeeld van een mens waarvan zo’n verhaal de ronde doet. Verstoten door zijn eigen volk, terwijl Hij de redder en zaligmaker is. Gekruisigd door de religieuze leiders, maar dan ook opgestaan uit de dood. Dit moeten we niet zo makkelijk accepteren, want de consequenties zijn net zo radicaal als het verhaal zelf.

Paulus staat daar tussen de Joden, hij spreekt een ongelofelijk verhaal. Het komt er nu op aan of ze deze getuigenis willen accepteren. Want dat is wat het is, een getuigenis van een mens, een getuigenis van een Joodse broeder. Dat vraagt om meer dan een kopje thee en wat kaakjes, dit vraagt om een hart dat oprecht wil nadenken over wat er hier wordt verteld.

Misschien klinkt dit raar, maar we moeten het allemaal niet zo makkelijk accepteren. Het spreekt niet van een groot geloof als we de kruisiging en wederopstanding van Jezus gewoon zonder al te veel moeite accepteren. We moeten bewust zijn van de gevolgen, we moeten inzien dat het niet slechts een mooi verhaal is dat bij onze religie hoort. We moeten realiseren dat we ons vertrouwen stellen in iets dat nooit meer zal gebeuren.

En als we dat beginnen toe te passen in ons leven begrijpen we dat ons geloof dieper is dan de zondagse kerkdienst. Het is niet een religie die ons zingeving geeft, maar het is een geloof dat radicaal is omdat wat God gedaan heeft radicaal is. Het veranderd ons leven, het veranderd hoe we in ons geloof staan.

Posted in 44 Handelingen | Comments Off

De belangrijkste boodschap

Handelingen 13

23 Uit zijn nageslacht heeft God voor Israël, volgens de belofte, de Zaligmaker Jezus doen voortkomen, 24 nadat Johannes, voorafgaand aan Zijn komst, eerst aan heel het volk Israël de doop van bekering gepredikt had. 25 Maar toen Johannes zijn loop aan het volbrengen was, zei hij: Wie denkt u dat ik ben? Ik ben de Christus niet; maar zie, Hij komt na mij, bij Wie ik het niet waard ben de sandalen aan Zijn voeten los te maken. 26 Mannenbroeders, kinderen van het geslacht van Abraham, en wie onder u God vrezen, tot u is het woord van deze zaligheid gezonden. 27 Want de inwoners van Jeruzalem en hun leiders, die Hem niet kenden, hebben door Hem te veroordelen de uitspraken van de profeten vervuld, die iedere sabbat voorgelezen worden. (Handelingen 13:23-27)

Johannes was blijkbaar bekend bij de meeste Joden, ook al woonden ze niet allemaal in Israel. Het nieuws over deze ‘profeet’ die in Israel opriep tot bekering was daarom van mond tot mond gegaan. En in de evangeliën was ook beschreven dat het volk Johannes de Doper accepteerde als een echte dienaar van God. Daarom is de manier waarop Paulus Johannes gebruikt in zijn betoog ook een punt van autoriteit.

Johannes was een dienaar van God die geroepen was om de mensen uit te nodigen tot bekering. Hij moest de mensen wijzen op hun zonden, hij moest hen voorbereiden op de komst van de zaligmaker. De mensen zagen daarom in Hem een echte dienaar van God, iemand die eindelijk weer eens de echte pijnpunten aanwees. En dat zal altijd hetzelfde blijven, mensen die echt zoeken naar de waarheid zullen zich aangetrokken voelen naar mensen zoals Johannes de Doper.

En het is diezelfde Johannes de Doper die heeft gezegd dat er na hem iemand komt waarvan hij het niet eens waard is de schoenen uit te doen. Zover stijgt Jezus boven hem uit. En dat is het punt dat Paulus wil maken, God is verder gegaan dan Johannes de Doper, hij was slechts een voorloper. Maar de persoon waarom het echt gaat is de persoon waarom Paulus nu aan het preken is.

Want de zaligheid is gekomen en zijn hoorders weten dat de zaligheid komt door een nakomeling van David. Paulus positioneert zichzelf als de man die met het grote nieuws komt, groter dan het nieuws over Johannes de Doper. Vers 26 laat zo krachtig zien dat dit het nieuws voor het Joodse volk is. Dit is DE weg die God is gegaan met Zijn volk.

Paulus is doordrongen van deze werkelijkheid. Voor hem is er niets belangrijker, er is geen boodschap belangrijker dan de boodschap over de Zaligmaker die is gekomen. Zijn wij ook zo doordrongen van deze boodschap? Weten wij ook dat Jezus de enige weg is voor ons leven hier op aarde, niet als wetenschap maar voor de praktijk van onze wandel? Zijn wij het ook niet waard om Zijn schoenen uit te trekken?

Posted in 44 Handelingen | Comments Off

Beloften

Handelingen 13

22 En nadat Hij hem had afgezet, verwekte Hij David voor hen tot koning; Hij gaf ook getuigenis van hem met de woorden: Ik heb David, de zoon van Isaï, gevonden, een man naar Mijn hart, die alles zal doen wat Ik wil. 23 Uit zijn nageslacht heeft God voor Israël, volgens de belofte, de Zaligmaker Jezus doen voortkomen, 24 nadat Johannes, voorafgaand aan Zijn komst, eerst aan heel het volk Israël de doop van bekering gepredikt had. (Handelingen 13:22-24)

En daar komt de belofte van God. En het zijn de beloftes van God die Israel altijd hoop hebben gegeven. Denk aan het gebed van Daniel, in dat gebed wijst hij God op de beloften die Hij had gegeven. Daniel houdt vast omdat hij weet dat God nooit Zijn beloften zal loslaten.

En zo hadden de Joden al die tijd geleefd met de hoop op de vervulling van die beloften. Zij verlangden naar de tijd dat God uit het nageslacht van David een Zaligmaker zou geboren doen worden. Dit is een essentieel onderdeel van hun geloof, het is de basis om door te gaan. En dat blijft de basis om door te gaan ook nu God deze belofte heeft vervuld. Want ook nu zijn er nog steeds beloften waar wij op mogen hopen en die God zal vervullen.

Denk aan een verjaardag van een kind. De ouders hebben een cadeau beloofd, maar alleen op de verjaardag zal het kind het krijgen. En als het moment dan daar is dan gaat het verpakkingspapier er razendsnel af. Zo is het voor het Joodse volk, het wachten is voorbij, Jezus is degene die de vervulling is van de beloften. Wat een gevoel moet dat hebben gegeven aan deze mensen.

God heeft geantwoord, God is trouw gebleven aan Zijn woorden. Wat een heerlijk nieuws, wat een heerlijke bevrijding. Want niet langer hoeven ze te hopen en te bidden voor deze vervulling, maar mogen ze weten dat Hij werkelijk is gekomen. Zonder die hoop zal deze boodschap niets hebben betekend voor de Joden, maar het is de belofte en de hoop die deze vervulling volmaakt.

En er zijn nog steeds beloften waar wij in moeten hopen en met die hoop moeten wij vol van gebed zijn. Nu is het onze tijd om te bidden voor de vervulling van de eeuwige belofte. Vaak doen we alsof we de eeuwigheid in onze broekzak hebben, maar is dat het enige waarvoor we leven? Laten wij deze hoop ook hebben, laat deze hoop de motor zijn van ons geloof. Want er een komt een tijd dat er nog veel meer beloften vervuld zullen worden.

Posted in 44 Handelingen, Bible | Comments Off

Gods weg met mensen

Handelingen 13

16 Toen stond Paulus op, wenkte met de hand en zei: Israëlitische mannen en u die God vreest, luister: 17 De God van dit volk Israël heeft onze vaderen uitverkoren en het volk verhoogd toen zij vreemdelingen waren in het land Egypte, en Hij heeft hen met een machtige arm daaruit geleid. 18 En Hij heeft gedurende de tijd van ongeveer veertig jaar hun doen en laten verdragen in de woestijn. 19 En nadat Hij in het land Kanaän zeven volken uitgeroeid had, verdeelde Hij hun land onder hen door het lot. 20 En daarna gaf Hij hun ongeveer vierhonderdvijftig jaar richters, tot aan de profeet Samuel. 21 En van toen af vroegen zij om een koning, en God gaf hun Saul, de zoon van Kis, een man uit de stam van Benjamin, gedurende veertig jaar. (Handelingen 13:16-21)

Als je deze preek vergelijkt met de preek die Petrus gaf toen hij naar Cornelius ging dan zien we dat men een hele andere insteek gebruikt. Petrus begon gelijk over het werk van Jezus, maar Paulus begint bij het werk van de Vader. Voor een niet-Jood betekent dit lange verhaal namelijk niet zoveel, maar voor een Jood is dit alles, dit is de weg die God is gegaan met Zijn volk.

Zo is er voor iedereen een uniek evangelie, want God is met iedereen een eigen weg gegaan. Het is niet een uniek evangelie omdat we iedereen naar de mond willen praten, maar omdat God bij iedereen een eigen insteek heeft. Want op het moment dat wij bij mensen aankomen dan is er een voorgeschiedenis, God is dan al een weg gegaan waar wij niet bij betrokken zijn geweest.

En daarom is het zo belangrijk dat als wij het evangelie verkondigen, dat wij het doen door de kracht van de Heilige Geest. De Heilige Geest weet wat er aan vooraf is gegaan, de Heilige Geest weet welke insteek het hart kan raken. Er is niet 1 evangelie, er is een evangelie voor iedereen. Een goede en mooie boodschap waarbij God een weg gaat met mensen.

En zo is God een weg gegaan met het volk Israel, een weg die uniek is, een weg waarbij God Abraham had uitverkoren. En zij die daar luisteren naar Paulus zijn de nakomelingen van die lange weg. En zij moeten weten dat die weg niet ergens gestopt is, maar dat die weg juist een nieuwe dimensie heeft gekregen. Zij mogen hun geloof nog meer verdiepen omdat God Zijn Zoon heeft gegeven.

Wat is jouw evangelie? Welke weg is God met jouw leven gegaan? Heeft hij jouw aangeraakt met Zijn liefde in Jezus? Het evangelie is geen standaard verhaal waarin Jezus voor jou is gestorven en jij daarom naar de hemel mag. Het “goede nieuws” is dat de Vader met jouw leven bezig is om het werk van Jezus in jou te volbrengen. Een werk dat Hij lang voordat je geboren was al in gedachten had.

Posted in 44 Handelingen | Comments Off

Allemaal een stukje

Handelingen 13

13 En Paulus en zij die bij hem waren, voeren van Pafos weg en kwamen in Perge aan, een stad in Pamfylië. Maar Johannes verliet hen en keerde terug naar Jeruzalem. 14 En zij gingen vanuit Perge het land door en kwamen in Antiochië in Pisidië; en zij gingen op de dag van de sabbat de synagoge binnen en gingen daar zitten. 15 En na het voorlezen van de Wet en van de Profeten lieten de hoofden van de synagoge tegen hen zeggen: Mannenbroeders, als er bij u een woord van bemoediging voor het volk is, spreek dan. (Handelingen 13:13-15)

Wat er hier gebeurt is in India veel vanzelfsprekender dan in Nederland. De diensten in Nederland hebben wij heel sterk afgerasterd, we houden niet van verassingen. Ook degene die preekt moet een bepaalde kwalificatie hebben voordat diegene mag preken. En dat is waar naar gekeken wordt voordat we iemand op de kansel toelaten.

Paulus was alweer klaar in Pafos en ging naar de volgende stad. En natuurlijk gaat hij daar eerst naar de synagoge, dat is waar Zijn God wordt aanbeden. Elke andere tempel zou leeg voelen voor hem maar een synagoge is de plek waar de God van Jezus wordt aanbeden. En juist daar moeten ze als eerste weten dat Jezus de Zoon is van hun God.

Nadat er uit de boeken was gelezen gaven de leiders het spreekgestoelte over aan iemand die een bemoedigend woord had. En dat is heel gedurfd, zeker als er net een Paulus de zaal is binnen gekomen. Maar het was normaal, want als gemeente kunnen we elkaar bemoedigen, we zijn niet afhankelijk van mensen die theologie hebben gestudeerd. We zijn afhankelijk van de woorden die God wil spreken en dat hoeft echt niet alleen uit de mond van iemand die afgestudeerd is te komen.

De synagoge geeft ons eigenlijk een mooi voorbeeld voor hoe wij het ook kunnen doen. En de eerste gemeenten kwamen ook op zo’n manier bij elkaar. Ze gingen door met hoe de joden bij elkaar kwamen. Elkaar bemoedigend met geestelijke gezangen, met profetische woorden en ga zo maar door.

Zeker als we de brief aan de gemeente van Korinthe lezen dan zien we dat de gemeente een hechte groep mensen is die samen komt. De een heeft een woord, de ander een lied en weer een ander een profetisch woord. Iedereen is dan van belang, iedereen kan een gedeelte van wat God wil vertellen uitdragen. Het klinkt misschien gevaarlijk in onze oren, maar dit is wel het ideaal. Een groep mensen die allemaal vol zijn van de Heilige Geest.

Posted in 44 Handelingen | Comments Off